menu

O ludzkiej kondycji w czasach ekstremalnych – otwarcie wystawy poświęconej Władysławowi Bartoszewskiemu

O ludzkiej kondycji w czasach ekstremalnych – otwarcie wystawy poświęconej Władysławowi Bartoszewskiemu

24 marca 2019
15:00
Muzeum Dulag 121

Serdecznie zapraszamy do Muzeum Dulag 121, gdzie w niedziele, 24 marca 2019 r., o godz. 15.00 odbędzie się otwarcie wystawy „O ludzkiej kondycji w czasach ekstremalnych” poświęconej Władysławowi Bartoszewskiemu. Wernisaż będzie połączony ze spotkaniem z dr. Władysławem Teofilem Bartoszewskim, podczas którego zaprezentujemy również wywiady z Władysławem Bartoszewskim. Wystawa będzie prezentowana do 30 marca w godzinach otwarcia Muzeum.

Wystawa Fundacji Instytutu im. Władysława Bartoszewskiego prezentuje życie i działalność Władysława Bartoszewskiego – historyka, pisarza, publicysty, uczestnika wydarzeń historycznych w Europie i świecie w XX i początku XXI w., wroga systemów totalitarnych i autorytarnych.
W trakcie otwarcia wystawy odbędzie się spotkanie z dr. Władysławem Teofilem Bartoszewskim, podczas którego zaprezentujemy również 11 wywiadów z Władysławem Bartoszewskim, w których opowiada on o „ludzkiej kondycji w czasach ekstremalnych”.

Władysław Bartoszewski urodził się w 1922 roku w Warszawie. We wrześniu 1940 r. został zatrzymany w masowej obławie zorganizowanej przez hitlerowców i trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Po opuszczeniu obozu w 1941 r. włączył się w działalność konspiracyjną – m.in. dołączył do organizacji Front Odrodzenia Polski, prowadzonej przez Zofię Kossak. Został żołnierzem AK, był członkiem Rady Pomocy Żydom „Żegota”.

W czasie okupacji studiował polonistykę na tajnym Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, a także pracował w redakcji miesięczników „Prawda” oraz „Prawda Młodych”. Brał udział w Powstaniu Warszawskim. 7 października 1944 r. po opuszczeniu stolicy znalazł się w Pruszkowie, jednak nie dotarł do obozu Dulag 121. Wspólnie z kolegami uciekli z ciężarówki i nawiązali kontakt z pruszkowskim oddziałem AK. Przez kilka dni przebywali w mieszkaniu pruszkowskiej nauczycielki na Żbikowie. W połowie października wyjechali do Krakowa, gdzie Władysław Bartoszewski kontynuował działalność konspiracyjną. Do stycznia 1945 r. pełnił funkcję sekretarza redakcji „Biuletynu Informacyjnego”.

Po wojnie wrócił do Warszawy i zaangażował się w działalność opozycyjną, za co był kilkakrotnie aresztowany. Był więziony m.in. w więzieniu w Rawiczu i w Raciborzu. W czasach komunizmu publikował swoje teksty m.in. w tygodnikach „Stolica” i „Świat”. W sierpniu 1957 r. podjął współpracę z „Tygodnikiem Powszechnym”. W związku z aktywną działalnością opozycyjną i licznymi kontaktami w krajach zachodnich w latach 70. został objęty zakazem druku w Polsce oraz poddany innym represjom. Był członkiem NSZZ „Solidarność”, a także znalazł się wśród założycieli Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania przy Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego został internowany.

Do końca życia był zaangażowany w działalność polityczną, społeczną i naukową w III Rzeczypospolitej. Był autorem około 50 książek i prawie 1500 artykułów. Działał na rzecz pojednania polsko-żydowskiego oraz polsko-niemieckiego, a jednocześnie przez swoją działalność publicystyczną i naukową dbał o zachowanie pamięci o dziedzictwie Polskiego Państwa Podziemnego, Powstania Warszawskiego oraz o zbrodniach totalitaryzmów nazistowskiego i komunistycznego.
Został odznaczony m.in. Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Orła Białego, a także pośmiertnie Krzyżem Wolności i Solidarności.

Wystawa „O ludzkiej kondycji w czasach ekstremalnych” nie tylko prezentuje życie i działalność człowieka, któremu przyszło dorastać i żyć w świecie ogarniętym dwoma totalitaryzmami, ale także w zrozumieniu bogatej biografii człowieka, który swoje doświadczenia umiał przekuć w działania stanowiące inspirację dla rodaków.

Dr Władysław Teofil Bartoszewski – historyk, antropolog, wieloletni samodzielny pracownik naukowy na uniwersytetach Oxford i Warwick. Specjalista od spraw polsko-żydowskich, współzałożyciel Instytutu Studiów – Polsko Żydowskich w Oxfordzie. Kierownik Katedry im. Władysława Bartoszewskiego w Collegium Civitas w Warszawie. Założyciel Fundacji Instytutu im. Władysława Bartoszewskiego.